Derdimi söylesem derin dereye
Doldurur dereyi düz olur gider
Rakipler sıra dağlar arada
Korkarım yar benden yoz olur gider
Pervane ateşten sakınmaz canı
Uğruna koymuşum başı bedeni
Doldur tüfeğini hedef et beni
Yaram doksan dokuz yüz olur gider.
Veysel der çıkayım bir yüce dağa
Ağaçlar bezenmiş yeşil yaprağa
Zaman olur tenim düşer toprağa
Karışır toprağa toz olur gider.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder