Mum yak yoluma
yeter yürürüm
Kayboldum ışığa
hasret
Bir şiir yaz
bana insanı anlatan
Düşünce
kalkmayı öğret
Kervan geçmez
çöle döndüm
Yalnızlığım
tenimde kavruldu
Dolup taşmaz
seller oldu
Göz yaşlarım
gözümde boğuldu
Kurtar beni
Gün ortasında
ıssızım
Senden sonra
dinmiyor ki gönül sızım
Ben bahtsızım
beni anla
Hiç yorma bir
el ver
Sana ihtiyacım
var
Geçit vermez
dağlara düştüm
Yüzüm solgun
dizlerim dermansız
Kurda kuşa yem
oldu gönlüm
Mahpus yattım
sorgusuz sualsiz
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder