Uykuya dönük yüzün
Akşamdan kalma makyajın
Uzattığım yorgun
bacakların
Akar gibi iner gece
Umuduna çevirir başı
Uzak bir zilin sesi
Götürür gibi seni düne
Getirir seni dünden bugüne
Olmaz dediğin olur
Biter yanı başında soluk
Susturur senin kelimeni
Yabancı dudaklar
Soyar kabuğundan
Çıkar savunmasız yerini
Belki yaşamaya ne dersin?
Kaybolmayı bırak bulmaya
ne dersin?
Yeni bir gün
Yine bir gün
Var mı sabaha nefesin?
Yeni bir gün
Yine bir gün
Nerde sabaha hevesin?
Çarpışır tenler, kokular
yerleşir
Susar sözün, yürür
parmakların
Adım adım girer
Girer bir sokağına
Keşfeder şehrini
Tutunur
Ne bir tereddüt vardır
Ne de bir duraksama artık
Üstümüze biçilmiş
elbiseler gibi
Çıkarılır atılır bir tarafa
yalnızlık
Kesik kesik sözler verilir
yarınlara
Unutturur gerçeği bugün
var ya
Söylenmeyen söz kaldı mı
hala?
Sonu yoktu başlamadı da,
bakma..
Yeni bir gün
Yine bir gün
Var mı sabaha hevesin?
Yeni bir gün
Yine bir gün
Var mı sabaha hevesin?
Yeni bir gün
Yine bir gün
Var mı sabaha nefesin?
Yeni bir gün
Yine bir gün
Nerde sabaha hevesin?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder