Boz taşlar önümüzde
Cebimizde yalnızlık var
Şu dümdüz büyüyen gecede
Tek dostumuz yakamozlar
Kimsesiz koylar ortasında
Her biri başka siyah bu
dağların
Güneşi yolladık bütün
renklerle
Oyuncağıyız artık
alışkanlıkların
En küçük bir ses bile
sanki gök gürültüsü
İçim kıpır kıpır deniz
kıpırtısız
Kokuların şarkısı başlar
Ne çocuk sesi ne kent
uğultusu gelir
Mişli geçmişte sorunlar
saklanır
Aya dokunmanın tam
zamanıdır
İçim kıpır kıpır deniz
kıpırtısız
Gece giderek yayılmaktadır
Yıldızlar herkese göz
kırpmaktadır
Güzellikler paylaşılmak
ister
Sevdiğim uzakta belki
uyumaktadır
En küçük bir ses bile
sanki gök gürültüsü
İçim kıpır kıpır deniz
kıpırtısız
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder