Ömer Danış - Ağlıyorsun

Seni yağmamamışlar kuytularda
Korkuların nefes nefese
Yüreğinden bıçaklanan sevdalara.

Pişman mısın kendine.
Pişman mısın kendine.

Seni yağlamamışlar kuytularda
Korkuların nefes nefese
Yüreğinden bıçaklanan sevdalara.

Hep yanlış sevdalara çiçeklenmiş
Koruyup savrulmuşsun
Özlemin çıldırıyor anılara
Gecelere sığmıyorsun.

Ağlıyor ağlıyorsun.
Ağlıyor ağlıyorsun.
Artık gülüp geçiyorsun aşklara inanmıyorsun.

Yorgunsun biliyorum
Oysa bir tek sözcük yeterdi anlatmaya
Saçlarım ellerini özlüyor.
Çığlar yuvarlanıyor ömrümün uçurumlarında.

Seni anlıyorum.
O en saklı yerinde ağlayan kahkahalar.
Hangi yasak umudun ihanetidir.
Birer birer koparmışlar çiçekleri ağlıyorsun.

Ağlıyor ağlıyorsun.
Ağlıyor ağlıyorsun.
Artık gülüp geçiyorsun aşklara inanmıyorsun.

Su yoksul duvarların dili olsada
Anlatsa neler çektiğini
Buz gibi yastıklara sarılıpta sabahı zor ettiğini
Sabahı zor ettiğini.

Hep yanlış sevdalara çiçeklenmiş
Koruyup savrulmuşsun
Hasretin çıldırıyor gecelere
Anılara sığmıyorsun.

Ağlıyor ağlıyorsun
Ağlıyor ağlıyorsun
Artık gülüp geçiyorsun aşklara inanmıyorsun.

Yaprak dökenleştiğin satırlar arasında
Altı kırmızı ile çizilmiş
Ve tırnak içine alınmış
Suskunluğun başharflerisin
Şehirler uyurken
Boğazına sarılırken öfkeler
Bu gizli gülmeler
Bu sessiz ağlamaların nedir anlamı
Sen hangi mevsimin yağmurusun
Ağlıyorsun.

Ağlıyor ağlıyorsun
Ağlıyor ağlıyorsun
Artık gülüp geçiyorsun aşklara inanmıyorsun…