Ahmet Özhan - Avare Gönül

Gel artık aldanma divane gönül
Pişman olup yoksa ağlayacaksın
Oldun bir hayale pervane gönül
Belki bu hayale hep yanacaksın.

Bildim bileli her dem avaresin
Yolların yoldaşı tam biçaresin
Dertleri pek çok bir bahtı karesin
Ah bilsem ne zaman anlayacaksın.

Her gün ömrün mumlar gibi eriyor
Bak, feryadına kimse ses vermiyor
Hasretlerin, hicranların bitmiyor
Acep sen ne zaman uyanacaksın.

Arzuların hep ruhunu kanattı
Günahların ruh ufkunu kararttı
Gelen günler geçenleri arattı
Bilmem buna nasıl dayanacaksın.