Ahmet Özhan - Naatı

Müptela-yi mihnet-i mâsivâyım Efendim!
Garîk-i bahri İsyan bir rüsvayım Efendim!
Açılsın ne olur cemâl-i pâkinden nikap!
Yüzüne aşinâ-yı pür-vefâyım Efendim!

Varıp bezmine âjıkân bin bir leâl ister,
Ben bir garipi nalan u peydayım Efendim!
Geçerler candan, girenler nur halene bir kez,
O dertten bin belâya müptelâyım Efendim.

Olur Mecnun görenler ruhsârtm a canan!
Kapında mülk-i serap bir gedâyım Efendim!
Esir-i dâm-ı firkatte hep yandım yakıldım;
Her subh u şâm inleyen tam bir nâyım Efendim!

Seherler bûy-ı huzurunla tüterken her şeb,
Ben neden nâr-ı hasrete yanayım Efendim!
Kerem eyle bırakma bendeni bu hicranla!
Kerem kılmazsan, nasıl dayanayım Efendim!